από
τον φίλο του site με το nick rataplan |
Ο μόνος τρόπος για να είστε πραγματικά σίγουροι για την ασφάλεια
του υπολογιστή σας δεν είναι ο χρονικός περιορισμός της σύνδεσης στο
διαδίκτυο στο απολύτως απαραίτητο αλλά η πλήρης αποχή από αυτό. Το
ζητούμενο επομένως δεν είναι η απόλυτη διασφάλιση του απορρήτου των
προσωπικώνσας δεδομένων (κάτι τέτοιο αποτελεί ουτοπία)αλλά η προσπάθεια
για την επίτευξη υψηλών ποσοστών ασφάλειας γιατί όχι και 99%;
Τα κλειδιά για την ασφάλεια του υπολογιστή ή του δικτύου σας στο σπίτι
ή το γραφείο δεν είναι άλλα από τα ειδικά προϊόντα ασφάλειας που καλύπτουν
ένα ευρύ φάσμα αναγκών σε επίπεδο τόσο hardware όσο και software πολλά
από τα οποία θα έχουμε τη δυνατότητα να σας παρουσιάσουμε στην πορεία
αυτού του άρθρου.
Ένας άλλος παράγοντας που καθορίζει το βαθμό επικινδυνότητας που παρουσιάζει
ο υπολογιστής σας είναι αυτός της διαθεσιμότητάς του και ειδικότερα
της ποιότητας και της ποσότητάς της.
Γενικά οι συνδέσεις που γίνονται με σταθερές διευθύνσεις IP (staticIP
ISDN μισθωμένη γραμμή κ.λπ.) παρουσιάζουν μεγαλύτερη επικινδυνότητα
από ότι οι συνήθεις συνδέσεις dial-up PSTN.
Για του λόγου το αληθές απλώς σκεφτείτε ότι αν έχετε σταθερή IP address
και ένας hacker ή ένα script kiddie σας εντοπίσει μία φορά θα είναι
σαν να γνωρίζει τη διεύθυνση του σπιτιού σας ενώ κατά πάσα πιθανότητα
θα έχει ήδη στη διάθεσή του το αντικλείδι.
Η χρήση personal firewalls προγραμμάτων antivirus εξειδικευμένων προγραμμάτων
anti-trojan και λογισμικού προστασίας προσωπικών δεδομένων είναι επιβεβλημένη.Αξίζει
να σημειωθεί ότι το ζήτημα της προστασίας από τους κινδύνους δεν τελειώνει
με την εγκατάσταση δύο ή και περισσότερων προγραμμάτων ασφάλειας αντιθέτως
μόλις αρχίζει!
Εκτός από την εγκατάσταση των προγραμμάτων απαιτείται διαρκής ενημέρωση
και σωστή ρύθμιση αλλιώς η ίδια η γραμμή προστασίας που επιχειρούμε
να δημιουργήσουμε στο PC μας μπορεί να στραφεί εναντίον μας.
Κάτι άλλο που πρέπει να έχετε υπόψη όσον αφορά στο θέμα Ασφάλεια στο
PC είναι ότι ως επί το πλείστον οι ψηφιακές επιθέσεις είναι απρόσωπες
δηλαδή δεν έχουν προσωπικό χαρακτήρα με εξαίρεση τις επιθέσεις σε
Web sites.
Οι hackers δεν έχουν κάτι εναντίον σας ούτε θέλουν το κακό σας το
μόνο που ζητούν είναι πρόσβαση στον υπολογιστή σας για διαφορετικούς
λόγους ο καθένας ψυχαγωγικούς ή εκπαιδευτικούς.
Πρέπει να έχετε πάντα κατά νου ότι όποια μέτρα προστασίας κι αν λάβετε
το μόνο που κατορθώνετε είναι να δυσκολεύετε το έργο του επίδοξου
hacker.
Αν είναι αληθινά επιδέξιος στις ψηφιακές επιθέσειςαργά ή γρήγορα θα
αποκτήσει πρόσβαση στον υπολογιστή ή το δίκτυό σας.
Πρώτη φροντίδα για την προστασία των ψηφιακών δεδομένων σας απέναντι
στους κινδύνους που εγκυμονεί το διαδίκτυο και όχι μόνο δεν είναι
άλλη από την επιλογή και τη χρήση ενός προγράμματος personal firewall.
Ένα από τα πιο σημαντικά κριτήρια επιλογής Internet firewall θα πρέπει
να είναι οι λειτουργίες ελέγχου του εξερχόμενης κίνησης δίνοντάς σας
επιλογές αποδοχής και απόρριψης πρόσκαιρης ή μόνιμης της αποστολής
των packets που επιχειρεί να στείλει μια εφαρμογή.
Οστόσο για να είναι πραγματικά αποτελεσματική και χρήσιμη μια τέτοια
λειτουργία
θα πρέπει και εσείς να διαθέτετε ιδιαίτερες γνώσεις ή τουλάχιστον
την όρεξη για να τις αποκτήσετε ώστε να είστε σε θέση να κρίνετε ποια
packets είναι καλό να φύγουν από το σύστημά σας και ποια όχι.
Καθώς
βασιζόμαστε ολοένα και περισσότερο στους υπολογιστές αυξάνονται
οι πιθανότητες πρόκλησης ζημιάς υλικής ή άλλης από τους hackers
αφού πλέον οι τελευταίοι μπορούννα αποκτήσουν πρόσβαση και να χρησιμοποιήσουν
με μη αποδεκτό τρόπο ευαίσθητα προσωπικά και εταιρικά δεδομένα.
Τα εργαλεία που χρησιμοποιούν στις μέρες μας οι hackers είναι πιο
εξελιγμένα παρουσιάζουν μεγαλύτερη αυτοματοποίηση ενώ ο εντοπισμός
τους είναι σε γενικές γραμμές αρκετά πιο δύσκολος.
Επιπλέον οι συνδέσεις υψηλών ταχυτήτων που για τη χώρα μας παραμένουν
όνειρα θερινής νυκτός μας έκαναν και πιο ευάλωτους στους crackers
κυρίως λόγω των στατικών ή περιοδικά μεταβαλλόμενων διευθύνσεωνIP.
Trojans worms και viruses
Ο συνηθέστερος
τύπος κακόβουλου λογισμικού (malicious software=malware) είναι ένας
ιός δηλαδή μερικές γραμμές κώδικα που εισέρχονται στον υπολογιστή
με τη μορφή e-mail attachment (συνημμένου αρχείου e-mail) ή ενός
κατεβασμένου αρχείου από το Internet.
Οι παραδοσιακοί ιοί είναι σε θέση να πολλαπλασιάζουν τον εαυτό τους
σε ένα σύστημα ωστόσο χρειάζονται την παρεμβολή του ανθρώπινου παράγοντα
για να μεταδοθούν.
Όμως τα τελευταία χρόνια το νεότερο malware Trojan horses και wormsείναι
πιο πολυδιάστατο από τους προγόνους του και χαρακτηρίζεται κυρίως
από τις δυνατότητές του για αυτόματη εξάπλωση (μέσωInternet e-mail
IRC NETBIOS κ.λπ.).
Τα Trojan horses έχουν πάρει το όνομά τους από το Δούρειο Ίππο κυρίως
λόγω των ομοιοτήτων που παρουσιάζουν στον τρόπο λειτουργίας τους
αφού συνήθως μεταμφιέζονται σε κάτι χρήσιμο για το χρήστη και περιμένουν
την κατάλληλη στιγμή για να ανοίξουν τις πύλες που εν προκειμένω
δεν είναι άλλες από τα ports του υπολογιστή.
Αξίζει να σημειωθεί ότι τα καθαρόαιμα προγράμματα Trojan (δηλαδήτα
πρώτα Τrojans που δεν ενσωματώνουν λειτουργίες ιού) δεν πολλαπλασιάζουν
τον εαυτό τους στο μολυσμένο σύστημα.
Τα worms από την άλλη πολλαπλασιάζονται όμως σε αντίθεση με τους
παραδοσιακούς ιούς δεν απαιτούν την παρεμβολή του ανθρώπινου παράγοντα
για να μεταδοθούν από το ένα σύστημα στο άλλο.
Η επικινδυνότητα των worms έγκειται στο ότι επιτρέπουν μια ποικιλία
επιθέσεων μέσω του Internet.
Για παράδειγμα ένα καλογραμμένο worm μπορεί να αναζητήσει μόνο του
συστήματα που παρουσιάζουν μια συγκεκριμένη αδυναμία στην ασφάλειά
τους να τα μολύνει και να περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να
εκκινήσει μια συγχρονισμένη επίθεση DoS (Denial of Service) σε έναν
καθορισμένο στόχο.
Στις μέρες μας σε αντίθεση με το πρόσφατο παρελθόν ο μέσος χρήστης
είναι ενήμερος για τους κινδύνους που παρουσιάζουν τα συνημμένα
αρχεία e-mail ωστόσο η εξέλιξη στο χώρο των ιών είναι τέτοια που
ακόμα και ένα κλικ σε ένα φαινομενικά αθώο link μιας ιστοσελίδας
μέσα από τη χρήση περιεχομένου ActiveX μπορεί να επιτρέψει την εκτέλεση
προγραμμάτων στον υπολογιστή σας.
Ακόμα και τα πιο ακραία μέτρα ασφάλειαςδεν μπορούν να σας εγγυηθούν
την απόλυτη ασφάλεια.
Μόνο η συνδυαστική χρήση μιας πληθώρας εργαλείων μπορεί να εξασφαλίσει
τη διατήρηση της ασφάλειας και της ανωνυμίας κατά τη διάρκεια της
σύνδεσης στο Internet.
Πέρα από την αυτονόητη χρήση προγραμμάτων antivirus η χρήση ενός
firewall hardware ή software θα το αποφασίσετε εσείς ανάλογα με
τις ανάγκες σας είναι επιβεβλημένη.
Με
τα Windows XP η Microsoft εισήγαγε το Internet Connection Firewall
(ICF) ένα βασικό σε λειτουργίες και χαρακτηριστικά firewall που
κλείνει την πρόσβαση σε συγκεκριμένα ports ώστε να παρεμποδίζειτον
έλεγχό τους από τους hackers.
Οστόσο το ICF δεν μπορεί να σταματήσει την εκροή δεδομένων στοιχείο
που αυτόματα το καθιστά ανεπαρκές.
Μολονότι όλα τα firewalls είναι κατά βάση σχεδιασμένα να απομονώνουν
τα υπολογιστικά συστήματα προστατεύοντάς τα από το port scanning
και τη μη εγκεκριμένη πρόσβαση σε αυτά μέσω του απλού αποκλεισμού
των ports ορισμένα software firewalls αποτρέπουν επιπλέον την εκροή
πληροφοριών απαγορεύοντας την πρόσβαση στο Internetσε μη έμπιστες
υπηρεσίες και εφαρμογές.
Όταν κάποιος χρησιμοποιεί software firewall (κυρίως στα Windows)είναι
αναγκασμένος να χρησιμοποιεί ένα firewall σε κάθε PC που χρειάζεται
προστασία.
Αντίθετα οι αντίστοιχες υλοποιήσειςσε hardware παρέχουν κεντρική
προστασία για όλα τα συστήματα ενός δικτύου. Λόγω του τοπικού χαρακτήρα
τους ωστόσο τα software firewalls είναι σε θέση να γνωρίζουν τι
ακριβώς συμβαίνει στα συστήματα που τρέχουν.
Για παράδειγμα ένα hardware firewall θα επιτρέψει τη δικτυακή δραστηριότητα
στη θύρα 25 αναγνωρίζοντάς την ως αποστολή/λήψη e-mail ενώ ένα software
firewall είναι σε θέση να αναγνωρίσει εάναυτή η δραστηριότητα στο
ίδιο port προκλήθηκε από π.χ. το Microsoft Outlook ή κάποιο Trojan.
Τα software firewalls αποκαλύπτουν τις αδυναμίες τους όταν καλούνται
να αντιμετωπίσουν μία εφαρμογή για την οποία δεν διαθέτουν έναν
εξ ορισμού κανόνα διαχείρισης.
Ας υποθέσουμε ότι η εφαρμογή Lsass.exe επιχειρεί να αποκτήσει πρόσβαση
στο Internet και ότι το Norton Internet Security σας ενημερώνει
σχετικά καλώντας σας να απαντήσετε καταφατικά ή αρνητικά στην καταχώρηση
άδειας πρόσβασης.
Πόσοι αλήθεια από εσάς είστε σε θέση να γνωρίσετε ότι το Lsass.exe
είναι ο Local SecurityAuthentication Server ο οποίος ευθύνεται για
την πιστοποίηση των χρηστών μέσω της υπηρεσίας Win logon;
Eπιπλέον πόσοι γνωρίζετε αν και γιατί η συγκεκριμένη υπηρεσία πρέπει
να έχει πρόσβαση στο Internet;
Η άρνηση πρόσβασης στο Internet σε ορισμένες εφαρμογές μπορεί να
αποτελέσει πηγή πονοκεφάλων για το μέσο χρήστη.
Φανταστείτε π.χ το ενδεχόμενο να αποτρέψετε εν αγνοίασας την αυτόματη
ενημέρωση των Windows για security updates ή την πρόσβαση στο Internet
της εφαρμογής iexplorer.exe
Αντίθετα από ότι πιστεύετε η διόρθωση τέτοιων εσφαλμένων επιλογών
είναι πιο σύνθετη από την αναίρεση μίας απόφασης και σε αρκετές
περιπτώσεις μπορεί να σημαίνει την επανεγκατάσταση του συστήματος.
Οι
σχετικά οικονομικές υλοποιήσεις router που φροντίζουν για την ανακατεύθυνση
του traffic μεταξύ του Internet και ενός ή περισσότερων συστημάτων
στο σπίτι και σε δίκτυα SOHO (Small Office/Home Office) χρησιμοποιούν
εδώ και καιρό το Network Address Translation στο οποίο ορισμένες
εταιρείες αναφέρονται λανθασμένα ως firewall.
Το ΝΑΤ απλώς αποκρύπτει τις διευθύνσεις IP των PCs ώστε όλο το εξερχόμενο
traffic να μοιάζει ότι πηγάζει από την ίδια διεύθυνση ωστόσο η παράκαμψη
μίας συσκευής NAT είναι πολύ πιθανή.
Πρόσφατα οι κατασκευαστές router συμπεριέλαβαν λειτουργίες πραγματικών
firewalls στις συσκευές τους ώστε να είναι δυνατό το μπλοκάρισμα
εξερχόμενου και εισερχόμενου traffic μέσα από τη χρήση διαφόρων
τεχνικών.
Μία από αυτές το IP filtering μπορεί να απαγορεύσει την πρόσβαση
ή τη λήψη δεδομένων σε χρήστες των οποίων οι αιτήσεις προέρχονται
από συγκεκριμένες διευθύνσεις IP.
Μία βαθμίδα προστασίας το Stateful Packet Inspection (SPI). To SPI
εξετάζει τα περιεχόμενα των packets αντί μόνο την πηγή και τον προορισμό
τους τις αντίστοιχες διευθύνσεις και το χρησιμοποιούμενο port για
να αποφασίσει αν θα επιτρέψει την πρόσβαση στο δίκτυο.
Τα hardware firewalls μπορούν επιπλέον να ελέγχουν στο traffic δεχόμένα
λέξεις-κλειδιά αλλά και domain filtersαποτρέποντας την εισροή/εκροή
πακέτων από και προς ένα συγκεκριμένο domain.
Αξιοποιώντας αυτό το χαρακτηριστικό οιadministrators είναι σε θέση
να αποτρέπουν το traffic για συγκεκριμένα domains ή για οποιοδήποτε
domain ανταποκρίνεταισε συγκεκριμένο keyword π.χ. την εισροή/εκροή
δεδομένων από και προς domains που περιλαμβάνουν στην ονομασία τους
φράσεις όπως xxx MP3 και porn.
Ορισμένα firewallsμάλιστα επιτρέπουν στους διαχειριστές δικτύων
να δημιουργούν αρκετά περίπλοκους κανόνες για την αποτροπή του traffic
βάσει σύνθετων κριτηρίων που περιλαμβάνουν πηγή προορισμό διεύθυνση
χρησιμοποιούμενο port ή πρωτόκολλο επικοινωνίας ICMP TCP ή UDP.
Μπροστά σε αυτό τον κυκεώνα επιλογών και δυνατοτήτων που ενδεχομένως
να προκαλέσουν σύγχυση ακόμα και στο μέσο χρήστη τα hardware firewalls
αντιπαραθέτουν αρκετά ικανοποιητικές εξορισμού ρυθμίσεις οι οποίες
απαλλάσσουν από τους πονοκεφάλους περιορίζοντας την ανθρώπινη παρεμβολή
στη διαδικασία της βελτιστοποίησης.
Αν
και τόσο τα software όσο και τα hardware firewalls έχουν περιορισμούς
γεγονός πουδεν μας επιτρέπει να πάρουμε σαφή θέση και να εκφράσουμε
ξεκάθαρα την προτίμησή μας η χρήση τους κρίνεται επιβεβλημένη.
Ένας hardware router με ενσωματωμένο firewall αποτελεί μάλλον κλασική
επιλογή στην προστασία των δικτύων και ως ένα βαθμό μία απλή και
οικονομική λύση.
Οστόσο ένα software firewall application level firewall μπορεί να
παρέχει πιο πρακτική και αποτελεσματική προστασία ιδιαίτερα απέναντι
στις σημερινές απειλές.
Οι μεγαλύτερες εταιρείες παραγωγής λογισμικού ασφάλειας συμπεριλαμβανομένων
των Network Associates και Symantec ενσωματώνουν τα firewall προϊόντα
τους σε ολοκληρωμένες σουίτες εφαρμογών ασφάλειας που περιλαμβάνουν
λειτουργίες antivirus ad-blocking προστασίας ανωνυμίας και αντιμετώπισης
spam δημιουργώντας ακαταμάχητες προτάσεις ιδιαίτερα για τους οικιακούς
χρήστες.
Για την προστασία πολλών συστημάτωνη χρήση ενός router είναι πιο
οικονομική επιλογή από ότι η εξασφάλιση πολλαπλών αδειών χρήσης
λογισμικού η δε διαχείρισή του παρουσιάζει μικρότερο κόστος μακροπρόθεσμα.
Τέλος για την απόλυτη ασφάλειά σας προτιμότερο θα ήταν να εξασφαλίσετεκαι
τα δύο.
Σε μία απλουστευτική προσέγγιση το hardware firewall θα φυλάσσει
το δίκτυό σας ενώ το software firewall θα παρέχει μία δεύτερη και
πιο αποτελεσματική βαθμίδα προστασίας ελέγχοντας παράλληλα στενά
τη δικτυακή δραστηριότητα που παρουσιάζουν όλες οι εφαρμογές Internet
που είναι εγκατεστημένες σε κάθε PC του δικτύου.
Κάτι άλλο που πρέπει να προσεχθεί ώστε τα μέτρα ασφάλειας να είναι
ουσιαστικά σε βάθος χρόνου είναι η συχνή ενημέρωσητων προγραμμάτων.
Κανένα σύστημα προστασίας δεν σας τοποθετεί στο απυρόβλητο οπότε
η σύνεση κατά τη χρήση του δικτύου δεν είναι απλώς συνιστώμενη αλλά
επιτακτική ανάγκη.
Παρακάτω
βλέπετε ορισμένα ονοματα αρχείων σε ποια εφαρμογη ανοίκουν και τι
να κάνετε σχετικά με την πρόσβαση.
Όνομα αρχείου: Aim.exe. ΙCQ.exe Msmsgs.exe
Όνομα εφαρμογής: AOL Instant Messenger ICQ MSN Messenger
Περιγραφή: IM Client
Συνιστώμενη πολιτική: Επιτρέψτε την πρόσβαση ωστόσο σκεφτείτε το
σοβαρά προτού δώσετε δικαιώματα επί του server σε οποιονδήποτε Instant
Messenger.
Όνομα αρχείου: ΑLG.exe
Όνομα εφαρμογής: Application Layer Gateway
Περιγραφή: Γηγενές χαρακτηριστικό των Windows XP που παρέχει υποστήριξη
στο
ICS (Internet Connection Sharing) και το ICF (Internet Connection
Firewall).
Συνιστώμενη πολιτική: Αν ένα software firewall σας ειδοποιήσει ότι
το alg.exe θέλει πρόσβαση στο Internet ελέγξτε εάν έχετε ενεργό
και το ICF.
Εάν ναι τότε απενεργοποιήστε το.
Εάν τόσο το ICF όσο και το ICS είναι ανενεργάαπαγορεύστε την πρόσβαση
στο ALG.exe.
Όνομα αρχείου: Dwwin.exe
Όνομα εφαρμογής: Dr Watson
Περιγραφή: Εφαρμογή που αναφέρει bugs/errors στη Microsoft
Συνιστώμενη πολιτική: Επιτρέψτε του τηνπρόσβαση στο Internet μία
φορά.
Όνομα αρχείου: Εxplorer Exe
Όνομα εφαρμογής: Windows Explorer
Περιγραφή: Windows Shell
Συνιστώμενη πολιτική: Σε γενικές γραμμές το shell των Windows δεν
χρειάζεται πρόσβαση στο Internet.
Επιτρέψτε τη μόνο εφόσον έχετε ξεκινήσει μία διαδικασία που απαιτεί
πρόσβαση στο Internet.
Όνομα αρχείου: Ιexplore.exe
Όνομα εφαρμογής: Microsoft Internet Explorer
Περιγραφή: Web browser
Συνιστώμενη πολιτική: Αποδοχή πρόσβασης στο Internet
Όνομα αρχείου: Lsass.exe
Όνομα εφαρμογής: Local Security Authentication Server Windows NT/2000/XP
Περιγραφή: Πιστοποιεί διασταυρώνει και επαληθεύει τα passwords των
χρηστών.
Συνιστώμενη πολιτική: Αποδοχή πρόσβασης στο Internet.
Έχετε πάντα κατά νου ότι το Lsass.exe συχνά-πυκνά αποτελεί στόχο
για μία σωρεία malware λογισμικού.
Όνομα αρχείου: Msimn.exe
Όνομα εφαρμογής: Microsoft Outlook Express
Περιγραφή: Πρόγραμμα διαχείρισης ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
Συνιστώμενη πολιτική: Αν το software firewall που έχετε στη διαθεσή
σας επιτρέπει τον καθορισμό κανόνων πρόσβασης εφαρμογής/portεπιτρέψτε
στο Outlook Express την εξερχόμενη κίνηση στο port 110 (POP) και
στο 25 (SMTP).
Αν χρησιμοποιείτε IMAP επιτρέψτε την πρόσβαση και στο port 143.
Όνομα αρχείου: Navapw32.exe
Όνομα εφαρμογής: Norton Antivirus AutoProtect
Περιγραφή: Χρησιμοποιείται και για την ανανέωση ορισμένων ζωτικών
λειτουργιών του Norton Antivirus.
Συνιστώμενη πολιτική: Αποδοχή πρόσβασηςστο Internet
Όνομα αρχείου: Ntoskrnl.exe Rundll32.exeServices.exe
Όνομα εφαρμογής: Ζωτικά αρχεία συστήματοςWindows NT/XP/2000
Περιγραφή: Windows NT/2000 Kernel εκτελεί DLL εκκινεί ζωτικές υπηρεσίες
τωνWindows.
Συνιστώμενη πολιτική: Αποδοχή πρόσβασης στο Internet
Η χρήση
firewalls σας δίνει ένα χρήσιμo όπλo απέναντι στους hackers ωστόσο
από μόνη της δεν είναι αρκετή. Στις περισσότερες περιπτώσεις πρέπει
να γνωρίζετε πότε ένας hacker σας έχει βάλει στο στόχαστρό του ώστε
να είστεσε θέση να τον αντιμετωπίσετε αποτελεσματικά αλλά και να
πάρετε άλλα πιο δραστικά μέτρα προφύλαξης.
Δύο είναι οι λέξεις που συνήθως χρησιμοποιούνται για τους ψηφιακούς
εισβολείς: hacker και cracker.
Υπό ένα πρίσμα οι εισβολείςμπορούν να διαχωριστούν σε:
Απομακρυσμένους/Εξωτερικούς
εισβολείς που δρουν έξω από το δίκτυο ή του πολογιστικό σύστημά
σας. Οι εξωτερικές επιθέσεις ποικίλλουν και περιλαμβάνουν Web attacks
cracking έως και spam emails.
Τοπικούς/Εσωτερικούς εισβολείς
Που δρουν μέσα στο δίκτυο σύνηθες φαινόμενο σε εταιρικά δίκτυα δίκτυα
πανεπιστημίων περιοδικά πληροφορικής κ.λπ.
Τα κίνητρα ενός hacker/cracker ποικίλλουν και ως ένα βαθμό δεν είναι
δυνατό να προσδιοριστούν στο σύνολό τους.
Κάποιος μπορείνα κάνει hacking με σκοπό την υποκλοπή δεδομένων ένας
άλλος για εκπαιδευτικούς λόγους ή για οικονομικό όφελος και ένας
τρίτος απλώς και μόνο επειδή μπορεί!
Βασικοί τύποι εισβολής σε ένα σύστημα
Μολονότι
οι μέθοδοι με τις οποίες ένας hacker αποκτά δικαιώματα πρόσβασης
σε ένα σύστημα παρουσιάζουν εντυπωσιακή ποικιλία και κάποιες εξ
αυτών πολυπλοκότητα ένας τυπικός διαχωρισμός τους έχει ως εξής:
1. Φυσικές επιθέσεις. Ένας εισβολέας έχει φυσική πρόσβαση στο σύστημα
μπορεί να χρησιμοποιήσει το πληκτρολόγιο ή να προκαλέσει ανεπανόρθωτες
βλάβες.
Τέτοιες επιθέσεις περιλαμβάνουν το σπάσιμο του BIOS protection απλή
διαδικασία ακόμα καιγια αρχάριους χρήστες τη φυσική απόσπαση του
σκληρού δίσκου κ.ο.κ.
2. Toπικό hacking. Για παράδειγμα σε πολυχρηστικά περιβάλλοντα ένας
χρήστης με περιορισμένα δικαιώματα αποκτά δικαιώματα administrator
εκμεταλλευόμενος κάποιο γνωστό πρόβλημα ασφάλειας.
3. Απομακρυσμένο hacking. Η συνηθέστερη μορφή hacking.
Σε αυτή την περίπτωση ένας hacker προσπαθεί και συνήθως κατορθώνει
να εισβάλει σε ένα σύστημααποκτώντας δικαιώματα χρήστη σε αυτό.
Προκειμένου να υλοποιήσουν τις προθέσεις τους οι hackers αξιοποιούν
γνωστές αδυναμίες των συστημάτων.
Τα προγράμματα που χρησιμοποιούνται για την ανίχνευση και την αντιμετώπιση
των εισβολέων hackers ή crackers ονομάζονται Intrusion Detection
Systems (IDS).
Διακρίνονται στις εξής κατηγορίες:
1 Network Intrusion Detection Systems (NIDS). Προγράμματα που καταγράφουν
όλα τα packets που κυκλοφορούν στο δίκτυο και επιχειρούν να ανιχνεύσουν
δραστηριότητα hackers/crackers είτε προσπάθεια παράνομης εισόδου
σε ένα σύστημα του δικτύου είτε επίθεση DoS.
Τυπικό παράδειγμα τέτοιας παρακολούθησης της δικτυακής δραστηριότητας
είναι ο έλεγχος που ασκείται για μεγάλο αριθμό αιτήσεωνσυνδέσεων
(SYN) TCP σε διαφορετικά ports ενός στόχου κάτι που συνεπάγεται
ως επίτο πλείστον διεξαγωγή TCP Port scans. Ένα NIDS μπορεί να τρέχει
είτε στο σύστημα που θέλουμε να προστατεύσουμε είτε σε κάποιο άλλο
σύστημα που έχει αναλάβει το ρόλο τουφύλακα για ένα LAN.
2 System Integrity Verifiers (SIV).
Προγράμματα που παρακολουθούν τα αρχεία συστήματος για τυχόν μετατροπές
από εισβολείς δηλαδή για πιθανή εφαρμογή σε αυτά λειτουργιών backdoor.
Το πιο γνωστό πρόγραμμα της συγκεκριμένης κατηγορίας επί σειρά ετών
είναι το Tripwire www.tripwire.com
3 Log File Monitors (LFM). Συστήματα τα οποία επιθεωρούν ανά τακτά
διαστήματατα log files (αρχεία καταγραφής events) που δημιουργούνται
από τις υπηρεσίες δικτύου.
Με τρόπο παρόμοιο με εκείνο των NIDS αυτάτα συστήματα πραγματοποιούν
ελέγχους για συγκεκριμένα patterns μέσα στα αρχεία καταγραφής που
υποδηλώνουν επιθέσεις.
4 Deception Systems (decoys fly-trapshoneypot). Προγράμματα που
εμφανίζουν στα συστήματα που τρέχουν μία σειρά από ψευδείς υπηρεσίες
οι οποίες ανταποκρίνονται πλήρως σε γνωστά προβλήματα ασφάλειας
με απώτερο σκοπό να παγιδεύσουν έναν πιθανότατα σεσημασμένο hacker.
Ένα από τα πιο αξιόλογα deception systems θα βρείτε στη σελίδα του
Deception Toolkit www.all.net/dtk
Τι εκμεταλλεύονται οι hackers απο τις τρύπες ασφάλειας του software
Buffer
overflows.
Οι περισσότερες τρύπες ασφάλειας οφείλονται σε προγραμματιστικά
λάθη εφαρμογών.
Unhandled Input. Το πρόγραμμα δέχεται πληροφορίες που δεν ξέρει
πώς να τις διαχειριστεί.
Protocol flaws. Σχεδιαστικές ατέλειες στην αρχιτεκτονική των χρησιμοποιούμενων
δικτυακών πρωτοκόλλων.
Λανθασμένη ρύθμιση συστήματος
Default ρυθμίσεις. H λειτουργία συστημάτων με τις default ρυθμίσεις
τους (τόσο του ίδιου του λειτουργικού συστήματος όσο και των δικτυακών
εφαρμογών) δεν συνιστάται.
Λανθασμένες επιλογές του διαχειριστή/τεχνικού του συστήματος. Τα
περισσότερα λάθη είναι ανθρώπινα. Καλό είναι να το θυμάστε.
Εκμετάλλευση έμπιστων συνδέσεων. Μία περίπτωση που απαντά τόσο σε
επιχειρηματικά περιβάλλοντα όσο και (τώρα τελευταία) σε δίκτυα file
sharing. Ο επιτιθέμενός εκμεταλλεύεται τα έξτρα δικαιώματα που έχετε
δώσει σε μία έμπιστη σύνδεση.
Password cracking
Εύκολα passwords. Μπορεί να εκληφθούν ως αδυναμία στο βαθμό που
τα passwords των χρηστών του συστήματος (και ιδίως το password του
administrator/root) εμπίπτουν σε μία από τις εξής κατηγορίες: λέξεις
σύνθετες λέξεις ημερομηνίες γέννησης.
Brute force attacks. Χρησιμοποιώντας ειδικά προγράμματα ένας cracker
μπορεί να υποβάλει το σύστημά σας σε συνεχείς πιστοποιήσεις σύνδεσης
χρήστη έως ότου βρει το συνδυασμό λέξεων και αριθμών που έχετε ορίσει
ως password.
Sniffing
Shared LAN. Με αυτό τον τρόπο καταγράφονται όλες οι πληροφορίες
που περνάνε από την κάρτα δικτύου του cracker (αφορά περιπτώσεις
εσωτερικού cracking).
Server sniffing. Η χρήση προγράμματος sniffer σε έναν server (ιδίως
σε router) μπορεί να σας δώσει λεπτομερή στοιχεία για το μεγαλύτερο
ποσοστό του traffic ενός LAN αν όχι για το σύνολό του.
Remote sniffing. Υποκλέπτει μικρό ποσοστό traffic.
Τα εργαλεία των hackers
Μερικά
από τα βασικότερα εργαλεία που χρησιμοποιούν ή χρησιμοποιούσαν οι
hackers είναι τα εξής:
UNIX/LINUX
ping - Για να διαπιστώσουν αν ένας host είναι ζωντανός (δηλαδή συνδεδεμένος
στο Internet/δίκτυο).
traceroute - Για να διαπιστώσουν τη διαδρομή(route) προς τον host.
nslookup/dig - Για να ανακαλύψουν πληροφορίες DNS σχετικές με το
σύστημά σας.
whois - Για να ανακαλύψουν πληροφορίες εγγραφών στο Internic.
finger - Για να δουν ποιοι χρήστες έχουν κάνει login στον host.
rpcinfo - Για να διαπιστώσουν ποιες υπηρεσίες RPC τρέχουν.
showmount - Για να εμφανίσουν όλα τα shares ενός NFS server.
SAMBA - Για να εμφανίσουν πληροφορίες σχετικά με τα SMB shares.
telnet - Η πλέον παραδοσιακή μέθοδος για hacking επιτρέπει τη σύνδεση
και τη δημιουργική ενασχόληση με όλα τα text based πρωτόκολλα.
nbtstat - Ανακαλύπτει πληροφορίες NetBIOSγια το απομακρυσμένο σύστημα.
net view - Αφορά το πρόγραμμα LANMAN το οποίο σας επιτρέπει να βλέπετε
τα shares των Windows.
netcat - Ο ελβετικός σουγιάς του TCP/IP.
Επιτρέπει τον προγραμματισμό διαδράσεωνμεταξύ πρωτοκόλλων.
crack/NTcrack/L0phtCrack/etc - Σπάσιμο δικτυακών passwords (Dictionary
or Brute Force).
Sniffers - Χρησιμοποιούνται για τη θέαση/παρακολούθηση της δικτυακής
δραστηριότητας σε μορφή raw.
Και μερικά ακόμα: networks analyzer TCP και UDP port scanners ping
sweepers exploit packs REMOTE security auditors (SATAN) NAT κ.λ.π
κ.λ.π
Πότε
άλλοτε δεν υπήρξε μεγαλύτερη ανάγκη για ανωνυμία και προστασία του
ιδιωτικού απορρήτου στο Internet.
Κυβερνήσεις πολυεθνικές εταιρείες και οργανισμοί επιχειρούν (ο καθένας
για τους δικούς του λόγους) να καταγράψουν να ελέγξουν ακόμα και
να περιορίσουν τις διαδικτυακές συνήθειες των κυβερνοπολιτών.
Ποιες επιλογές όμως έχετε για να κρατήσετε μακριά τα αδιάκριτα βλέμματα;
Ξεκινώντας σχεδόν από το 1995 και φθάνοντας κατά την τελευταία πενταετία
στην ολοκλήρωση το Internet γνώρισε μία μετεξέλιξη που το μεταμόρφωσε
από ένα άκρως δημοκρατικό forum σε ένα εμπορευματοποιημένο μέσο
που είναι στα χέρια κρατικών και ιδιωτικών φορέων.
Φορέων που στην πλειονότητά τους επιχειρούν και συνήθως κατορθώνουν
να καταγράφουν και να περιορίζουν τις δραστηριότητες και τις συνήθειες
των χρηστών του Internet για εμπορικούς και πολιτικούς λόγους. Η
ίδια η αρχιτεκτονική του Internet κυρίως η φιλοσοφία που διέπει
το διαδίκτυο και όλα τα χρησιμοποιούμενα πρωτόκολλά του καθιστά
εύκολη την καταγραφή της συμπεριφοράςτων χρηστών ενώ η ανάπτυξη
ολοένα πιο έξυπνων μηχανισμών παρακολούθησης σε συνδυασμό με τη
γνωστοποίησή τους λειτουργούν ανασταλτικά στην εξάσκησητου αναφαίρετου
δικαιώματος της ελευθερίας του λόγου. Σε μία ακραία περιγραφή της
υπάρχουσας κατάστασης μπορούμε να πούμε ότι έχει διαμορφωθεί ένας
νέος ψηφιακόςάγραφος νόμος: Είσαι ελεύθερος να πεις ότιθέλεις αρκεί
να υποστείς τις συνέπειες.
Οι κυριότερες απειλές που ενδέχεται να αντιμετωπίσετε ως χρήστες
του Internet σήμερα προέρχονται από:
Το x άτομο που επικοινωνεί είτε μέσω e-mail σε chat rooms και message
boards είτε μέσω instant messengers.
Αν δεν γνωρίζετε το άτομο στην πραγματική ζωή καλό είναι να αποφύγετε
να του αποκαλύψετε την πραγματική ταυτότητά σας.
Πρόκειται για μία μορφή social engineering/phreaking πολύ δημοφιλή
στην τάξη των hackers.
?τομα που έχουν φυσική πρόσβαση στον υπολογιστή σας. Φροντίστε όταν
έχετε κάποια δραστηριότητα που θέλετε να αποκρύψετε από το οικείο
ή και το εταιρικό περιβάλλον σας:
α) να μην έχετε απρόσκλητη παρέα πάνω από το κεφάλι σας και
β) εφόσον κάποιος άλλος χρησιμοποιεί τον υπολογιστή τίποτα να μην
αποκαλύπτει τις συνήθειές σας.
διαχειριστές Web sites που επισκέπτεστε. Οι περισσότεροι Web administrators
και όχι μόνο έχουν ως χόμπι την ανάλυση των logs του Web site που
διαχειρίζονται.
Μέσα από αυτά τα logs παίρνουν πληροφορίες για τον αριθμό των επισκέψεων
τη διεύθυνση και τον αριθμό των αιτήσεων ανά IP τον τύπο των αιτήσεων
κ.ο.κ.
ISPs και λοιπούς παροχείς δικτυακώνυπηρεσιών. Οποιοσδήποτε σας παρέχει
πρόσβαση στο Internet και σε συγκεκριμένες υπηρεσίες μπορεί να σας
ελέγξει.
Απλοί μηχανισμοί επιτρέπουν την καταγραφή όλων των εισερχόμενων/εξερχόμενων
δεδομένων στον server που λειτουργεί ως προσωπική πύλη σας στο Internet.
Crackers. Εκμεταλλευόμενοι κενά ασφάλειας του λειτουργικού συστήματος
και του browser που χρησιμοποιείτε οι crackers μπορούν να αποκτήσουν
εύκολα πρόσβαση σε όλα τα αρχεία του υπολογιστή σας συγκεντρώνοντας
μεγάλο αριθμό πληροφοριών για τις δικτυακές συνήθειές σας αλλά και
όποια ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα συνηθίζετε να διατηρείτε στον
υπολογιστή σας.
Πολυεθνικές και διαφημιστικές εταιρείες. Οι μεγάλες εταιρείες έχουν
δύο λόγους να ελέγχουν την αναπτυσσόμενη δικτυακή δραστηριότητα
των χρηστών και τις δικτυακές συνήθειές τους. Ο πρώτος λόγος είναι
η συλλογή στατιστικών στοιχείων για (υπέρτο δέον) επιτυχημένη έρευνα
αγοράς και ο δεύτερος ο ίδιος ο πόλεμος των πληροφοριών ? εξάλλου
το παιχνίδι της εξουσίας έχει να κάνει με τον έλεγχο της γνώσης.
Κυβερνήσεις. Οι κυβερνήσεις και ιδίως αυτές των μεγάλων χώρων του
πλανήτη μπορούν να ασκούν πιέσεις στους ίδιους τους παροχείς της
δικτυακής υποδομής του Internetστις εταιρείες δηλαδή που ευθύνονται
για την κεντρική λειτουργία του διαδικτύου και να ελέγχουν όλη την
αναπτυσσόμενη δικτυακή δραστηριότητα. Φημολογείται ότι τέτοιου είδους
παρακολούθηση υφίσταται ήδη ενώ ο αντίλογος είναι ότι είναι τέτοιος
ο όγκοςτων πληροφοριών που η επεξεργασία τους είναι αδύνατη.
Κανείς ωστόσο δεν μπορείνα είναι σίγουρος.
Proxy
και Proxy Chains
Η αρχαιότερη τεχνολογία και η βάση όλων των ανώνυμων επικοινωνιών
στο διαδίκτυο είναι ο proxy. Ο proxy είναι ένας υπολογιστής που
αναλαμβάνει να προωθήσει το μήνυμα που αποστέλλει ο υπολογιστής
A στον υπολογιστή B φροντίζοντας για τη διατήρηση της ανωνυμίας
της πηγής του μηνύματος. Ο proxy που κατορθώνει επιτυχώς να αποκρύψει
την ταυτότητα του αποστολέα του μηνύματος καλείται anonymizer.
Όταν ένα μήνυμα περνά από μία αλυσίδα anonymizers διέρχεται μέσω
ενός συστήματος υπολογιστών που καλείται proxy chains (αλυσίδα από
proxies).
MIXnets και MIXnet ReplyBlocks
Τα MIXnets εισήχθησαν το 1981 από τον David Chaum.
Βασική έννοια στα MIXnets είναι ο MIX ένας proxy που αποδέχεται
τα κρυπτογραφημένα μηνύματα με το publickey τους τα αποκωδικοποιεί
τα ταξινομεί και τα προωθεί στον τελικό αποδέκτη τους
διαγράφοντας όλες τις πληροφορίες για την πηγή τους. Επιπλέον ο
Chaum καθόρισε τον τρόπο με τον οποίο η χρήση αλυσίδων από MIX μπορεί
να οδηγήσει στην τελική διαγραφή όλων των στοιχείων που αποδεικνύουν
την ταυτότητα του αποστολέα.
Ένα MIXnet συνιστά έναν κόμβο υπολογιστών καθένας από τους οποίους
έχει ένα ζεύγος public/secret keys. Το μήνυμα φτάνει κρυπτογραφημένο
στο πρώτο MIX αποκρυπτογραφείται κρυπτογραφείται και στη συνέχεια
περνά στο επόμενο MIXόπου ακολουθείται εκ νέου η ίδια διαδικασία
έως ότου φτάσει στον τελικό MIX και ανακατευθυνθεί στον τελικό αποδέκτη.
Όσο πιο μεγάλη είναι η αλυσίδα των MIXτόσο πιο δύσκολος είναι ο
εντοπισμός της πηγής του μηνύματος.
Η πολυπλοκότητα των MIXnets και η δεδομένη καθυστέρηση που παρατηρείται
στην αποστολή του μηνύματος τα καθιστούν μη πρακτικά για χρήσεις
όπως Web browsing κ.ά.
Τα MIXnets Reply Blocks καθορίζουν πέραν της αποστολής του μηνύματος
τη διαδρομή της απάντησης στο μήνυμα αναγκάζουν δηλαδή τον αποδέκτη
του μηνύματος να απαντήσει χρησιμοποιώντας την ίδια ασφαλή διαδικασία.
Τα MIXnets αποτελούν τη βάση για όλες τις υπηρεσίες anonymous Web
surfing.
Διατήρηση της ανωνυμίας στο Web
Remailers
Τα προγράμματα που χρησιμοποιούνται για τη διατήρηση της ανωνυμίας
του αποστολέα κατά την αποστολή e-mails είναι ευρύτατα γνωστά ως
remailers.
Όπως σε όλες τις κατηγορίες των εργαλείων διατήρησης της ανωνυμίας
anonymity tools τα remailers χρησιμοποιούν και τις δύο προαναφερθείσες
τεχνολογίες Proxy/MIXnets και διακρίνονται σε τρεις κατηγορίες:
Τύπου 0. Remailers που χρησιμοποιούνμόνο έναν proxy.
Τύπου 1. Remailers που χρησιμοποιούνένα MIXnet.
Τύπου 2. Remailers που χρησιμοποιούνMIXnets με reply blocks.
Κάθε ένας από αυτούς τους τύπους απευθύνεται σε ξεχωριστό κοινό.
Συγκεκριμένα ο πρώτος απευθύνεται κυρίως σε αρχάριους χρήστες που
επιθυμούν μία μέθοδο επικοινωνίας ασφαλέστερη εκείνης που προσφέρει
ο mail server του ISP τους ή οι παροχείς Webmail ο δεύτερος σε κοινό
με μεγαλύτερες απαιτήσεις σε θέματα ασφάλειας και ο τρίτος στους
σκληροπυρηνικούς θιασώτες της ασφάλειας και της ανωνυμίας στο Internet.
Μία αρκετά μεγάλη λίστα remailers θα βρείτεστη διεύθυνση www.anon.efga.org/Remailers/.
Anonymous
Web surfing
Μία σειρά από ολοκληρωμένες προτάσεις που ξεφεύγουν από τη δυνατότητα
αποστολής ανώνυμου e-mail σάς λύνουν τα χέριαπαρέχοντάς σας όλα
τα απαραίτητα μέσα για ανώνυμο Web surfing.
Αυτές οι υπηρεσίες αναλαμβάνουν το σύνολο των λειτουργιών ενός proxy
server αποκρύπτοντας τη διεύθυνση IP που χρησιμοποιείται και δεχόμενες
τα cookies και μία σειρά άλλα δεδομένα για λογαριασμό σας.
Ας δούμε τις σημαντικότερες υπηρεσίες αυτής της κατηγορίας.
Προγράμματα και τεχνικές για την καταγραφή δραστηριοτήτων
Στα
εργαλεία παρακολούθησης ηλεκτρονικής και δικτυακής δραστηριότητας
συγκαταλέγονται γνωστά στο ευρύ κοινό προγράμματαόπως αυτά που καταγράφουν
όλα όσα πληκτρολογεί ένας χρήστης αυτά που διατηρούν ένα log με
όλα τα ονόματα των εφαρμογών που χρησιμοποιήθηκαν εργαλεία screencapture
αλλά και λιγότερο γνωστά και περισσότερο εξειδικευμένα προγράμματα
όπως network packet sniffers και προγράμματα αυτόματης ανάλυσης
των logs που διατηρεί ένας υπολογιστής.
Όλες οι παραπάνω κατηγορίες εργαλείων καταγραφής δραστηριότητας
ενώνονται κάτω από τον αγγλικό τίτλο ActivityMonitors ενώ όσα από
αυτά δρουν στον εργοσταθμό του θύματος χωρίς να γίνονται αντιληπτά
ονομάζονται και snoopware.
Σε αντίθεση με τις υπόλοιπες κατηγορίες προγραμμάτων ασφαλείας που
συναντήσαμε σε αυτό αφιέρωμα η διάκριση μεταξύ προγραμμάτων home
και enterprise δηλαδή για προσωπική και εταιρική χρήση στην κατηγορία
των Activity monitors είτε είναι μικρή είτε δεν υφίσταται καθόλου
με μόνηεξαίρεση τα packet sniffers για τα δίκτυα.
Ένας μέσος χρήστης μπορεί να χρησιμοποιήσει στο σύνολό τους τα προγράμματα
που παρουσιάζονται στη συνέχεια καθώς και άλλα της ίδιας κατηγορίας
προκειμένου να πάρει μια ιδέα ή περισσότερες από τη χρήση που κάνουν
στον υπολογιστή του τα υπόλοιπα μέλη της οικογενείας του όταν αυτός
δεν είναι εκεί.
Βασική χρήση των keystroke monitors είναι αυτή που δηλώνει το όνομά
τους: η πλήρης καταγραφή εκείνων που πληκτρολογεί κάποιος στο PC
του από εντολές έως καικείμενα ενώ ως επί το πλείστον διαθέτουν
λειτουργίες αυτόματης αποστολής των logs σε έναν απομακρυσμένο υπολογιστή.
Αξίζει να σημειωθεί ότι λειτουργίες keystroke logging συναντάμε
και σε γνωστά προγράμματα TrojanHorse όπως το Backorifice και το
Netbus.
Μια software υλοποίηση keystroke monitor μπορεί ωστόσο να γίνει
εύκολα αντιληπτή από έναν υποψιασμένο χρήστη υπολογιστή και εξίσου
εύκολα να απεγκατασταθεί από ένα σύστημα ενώ αν η χρήση γίνεται
σε εταιρικά περιβάλλοντα η εγκατάσταση ενός keystroke logger σε
μια σειρά υπολογιστικών συστημάτων μπορεί να συνιστά σημαντική απειλή
ασφαλείας αφού ένας hacker εσωτερικός ή εξωτερικός μπορεί να αξιοποιήσει
για προσωπικό του όφελος όλα τα διατηρούμενα logs.
Αν σκοπεύετε λοιπόννα παρακολουθήσετε το προσωπικό σας σκεφθείτε
το καλά προτού σκάψετε οι ίδιοι το λάκκο σας.
Υπάρχουν επίσης υλοποιήσεις hardware keystroke monitors οι οποίες
προσπαθούν να ξεγελάσουν οπτικά το υπό παρακολούθηση άτομο αφού
μοιάζουν μεPS/2 adapter μέσω του πληκτρολογίου καιτου PS/2 adapter
του υπολογιστή και δεν γίνονται ιδιαίτερα αντιληπτά στο μάτι.
Oστόσο αν κάποιος αντιληφθεί τη σκοπιμότητα που έχουν τα hardware
keystroke loggersμπορεί εύκολα να τα αποσυνδέσει ενώ απαιτείται
φυσική πρόσβαση στο μηχάνημα για την ανάλυση των logs.
Tέλος λόγω περιορισμένης χωρητικότητας τα logs διατηρούνται σε ενσωματωμένη
μνήμη υπάρχει περιορισμός στο μέγεθος των δεδομένων που μπορούν
να καταγραφούν.
Σε αντίθεση με τα keystroke monitorsτα εργαλεία screen capture σύλληψης
στιγμιοτύπων από την επιφάνεια εργασίας δεν είναι σε θέση να δώσουν
μια πλήρη εικόνα της συνολικής δραστηριότητας του υπό παρακολούθηση
ατόμου κάτι τέτοιο θα απαιτούσε τη λήψη screenshots κάθε δευτερόλεπτο
ωστόσο δίνουν μια πιο σαφή και ξεκάθαρη άποψη για ένα μέρος αυτής.
Τα packet sniffers και τα προγράμματα ανάλυσης logs έχουν κυρίως
δικτυακή εφαρμογή και μπορούν να αποκαλύψουν ουκ ολίγες πληροφορίες
μέσα από την παρακολούθηση των δικτυακών πρωτοκόλλων επικοινωνίας
httpFTP POP3 SMTP κ.λπ.
Ειδικότερα η χρήση τους σας δίνει τη δυνατότητα να αποκαλύψετε ανά
πάσα στιγμή τη χρήση του Web το περιεχόμενο των εισερχόμενων/εξερχόμενων
e-mails καθώς και τη συχνότητα χρήσης του δικτύου από τα υπό παρακολούθηση
άτομα.
Τα packet sniffers συνήθως τοποθετούνται σε σημεία-κλειδιά του εσωτερικού
δικτύου π.χ. σε ένα switch ή router και αναλύουν τη δικτυακή δραστηριότητα
στο σύνολό της εξετάζοντας παράλληλα και το περιεχόμενο των packets.
Με τον όρο packets συνήθως αναφερόμαστε στα κομμάτια ενός αρχείου
ή ομάδας δεδομένων που έχουν τεμαχιστεί και έχουν σφραγιστεί με
στοιχεία αναγνώρισης όπως πηγή και προορισμός.
Τα packetssniffers μπορούν να ρυθμιστούν έτσι ώστε να αναλύουν όλα
τα packets που περνούν από ένα switch ή ένα router ή μόνο εκείνα
που πληρούν ορισμένα κριτήρια όσον αφορά στο περιεχόμενό τους την
πηγή τον αποδέκτηκ.ο.κ.
Τα προγράμματα ανάλυσης logs (loganalysis) συνήθως εγκαθίστανται
σε ένα server και αναλύουν τα logs προκειμένου να διαπιστώσουν log-ons
εγγραφές/διαγραφέςαρχείων κ.λπ.
Πώς να ξεφύγετε από τη παρακολούθηση
Τα
περισσότερα προγράμματα παρακολούθησης τρέχουν σε stealth mode δηλαδή
δεν γίνονται αντιληπτά με το μάτι δεν φαίνονται στο κεντρικό παράθυρο
εφαρμογών του Τask Manager των Windows κ.ο.κ.
Είναι εύλογα συνεπώς τα ερωτήματα πώς μπορώ να καταλάβω ότι με παρακολουθούν;
και πώς μπορώνα αντιδράσω;.
H αντίδραση σε παρακολουθήσεις ψηφιακής δραστηριότητας είναι αναφαίρετο
δικαίωμα κάθε εργαζομένου εξάλλου οποιαδήποτε μορφή παρακολούθησης
παραβιάζει ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα έχει κριθεί παράνομη και
στην Ελλάδα.
Ιδού λοιπόν κάποιες συμβουλές.
Ο εντοπισμός προγραμμάτων που καταγράφουν τη δραστηριότητά μας στο
εταιρικό δίκτυο είναι το πρώτο στάδιο στην προσπάθεια για αντίδραση.
Για να διαπιστώσετε ποια προγράμματα τρέχουν στον υπολογιστή σας
και να εντοπίσετετα πιο ύποπτα από αυτά στραφείτε στη χρήση εργαλείων
που έρχονται μαζί με το λειτουργικό σύστημα που χρησιμοποιείτε Msinfo32
στα Windows 2000 και98 msconfig στα Windows XP.
Μπορείτε ακόμα να ελέγξετε τις εισαγωγές στον κατάλογο προγραμμάτων
Startup αλλά και τις εισαγωγές στο αντίστοιχο τμήμα της Registry
καθώς και να χρησιμοποιήσετε το εργαλείο netstat ένα πρόγραμμα γραμμής
εντολών που υπάρχει σε όλες τις εκδόσεις των Windows ώστε να εμφανίσετε
ποια προγράμματα τρέχουν στον υπολογιστή σας και ποια ports χρησιμοποιούν.
Ακόμα και τα πιο προηγμένα stealth mode activity monitors δεν μπορούν
να κρυφτούν από τα παραπάνω εργαλεία.
Σχεδόν όλα τα προγράμματα καταγραφής δραστηριότητας χρησιμοποιούν
συνδυασμούς πληκτρολογίου (hotkeys) προκειμένου να επιτρέψουν σε
ένα χρήστη τη μετάβαση στο περιβάλλον ρύθμισής τους.
Μάλιστα σε ορισμένα από αυτά τα προγράμματα ο συνδυασμός δεν μπορούσε
να τροποποιηθεί. Αυτό σημαίνει ότι αν βρεθείτε στη δυσάρεστη θέση
να εντοπίσετε μια τέτοια εφαρμογή ενεργή στον υπολογιστή σας πρώτο
μέλημά σας θα πρέπει να είναι η επίσκεψη στο επίσημο site του προγράμματος
και η αναλυτική θέαση όλων των πληροφοριών που μπορούν να αποκαλύψουν
αυτό τον προκαθορισμένο συνδυασμό μπορείτε ακόμα να δοκιμάσετε όλους
τους πιθανούς συνδυασμούς που μπορούν να γίνουν με το Ctrl+Shift
και τοCtrl+Alt.
Αν κατορθώσετε να βρείτε το συνδυασμό πλήκτρων θα σας αποκαλύψει
το περιβάλλον ρύθμισης του κατασκόπου επιτρέποντάς σας να αλλάξετε
τις ρυθμίσεις του προγράμματος. Προτείνω αν φθάσετε επιτυχώς σε
αυτό το στάδιο να τροποποιήσετε τις ρυθμίσεις ώστε να ξεγελούν με
κενά logs το μάτι που είναι καρφωμένο πάνω σας.
Ένα από τα πλέον παραδοσιακά activity monitors έναν network sniffer
μπορεί να φανεί ιδιαίτερα χρήσιμο σε όσους επιθυμούν να αντιδράσουν
στη παρακολούθηση κάποιου άλλου προσώπου.
Η δραστηριότητα των περισσότερων snoopware μπορεί να αποκαλυφθεί
μέσω της χρήσης ενός packet sniffer κι αυτό διότι ως επί το πλείστον
κάθε packet sniffer αποτελεί ένα αυτόνομο σύστημα το οποίο κανένα
snoopware δεν μπορεί να απενεργοποιήσει ή να ξεγελάσει.
Αν χρησιμοποιήσετε ένα sniffer στην αναζήτηση προγραμμάτων παρακολούθησης
ελέγξτε όλες τις εξερχόμενες συνδέσεις στο TCP port 25 SMTP χρησιμοποιείται
για τοe-mail με αποδέκτη κάποιον άλλον πλην του mail server που
χρησιμοποιείτε ή όλες τις συνδέσεις που γίνονται σε αυτό το port
όταν το πρόγραμμα διαχείρισης ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που χρησιμοποιείτε
δεν είναι ενεργό.
Με μοναδική εξαίρεση τέλος την περίπτωση που στο σύστημά σας είναι
ενεργός ένας e-mailserver για διάφορους λόγους θεωρήστε ιδιαίτερα
ύποπτες όλες τις εισερχόμενες συνδέσεις στο συγκεκριμένο port μάλιστα
για να έχετε το κεφάλι σας ήσυχο αποκλείστε τες εντελώς. Οποιοδήποτε
πρόγραμμα με λειτουργίες αποκλεισμού συγκεκριμένων ports όπως το
Norton Internet Security ή το ZoneAlarm μπορεί να ανιχνεύσει τις
περισσότερες μη εγκεκριμένες εκροές πληροφοριών για την ακρίβεια
το ZoneAlarm επιτυχώς ανέφερε οποιαδήποτε προσπάθεια μετάδοσης πληροφοριών
από όλα τα προγράμματα.
Αν υποψιάζεστε ότι το πρόγραμμα παρακολούθησης εγκαταστάθηκε μετά
το firewall που χρησιμοποιείτε ελέγξτε τις ρυθμίσεις του δεύτερου
αφού κατά πάσα πιθανότητα έχει προσθέσει τον εαυτό του στη λίστα
με τα προγράμματα που επιτρέπεται να έχουν πρόσβαση στο Internet.
Aν έχετε υποψίες για πιθανή αλλοτρίωση του firewall μπορείτε να
σκεφτείτε και το ενδεχόμενο επανεγκατάστασής του.
Αξίζει να υπογραμμιστεί η ιδιαίτερη ικανότητα του Personal Information
Detector τμήμα του NortonInternet Security να ελέγχει τα εξερχόμενα
δεδομένα για συγκεκριμένα strings και κατ? επέκταση να είναι σε
θέση να ανιχνεύει μια εφαρμογή παρακολούθησης με υψηλά ποσοστά αποτελεσματικότητας
ιδιαίτερα αν δεν υπάρχει κρυπτογράφηση των εξερχόμενων από το snoopware
δεδομένων.
Μπορείτε να εντοπίσετε προγράμματα παρακολούθησης μέσα από τα ίχνη
που αφήνουν στο σκληρό δίσκο.
Ειδικότερα φροντίστε να είναι δυνατή η θέαση όλων των αρχείων τόσο
των κρυφών όσο και των αρχείων συστήματος μέσα από τα παράθυρα του
Windows Explorer ή οποιουδήποτε προγράμματος διαχείρισης αρχείων
χρησιμοποιείτε ώστε να μπορείτε να αποκαλύψετε τα όποια αρχεία/καταλόγους
μπορεί να έχει δημιουργήσει το snoopware.
Επιπλέονχρησιμοποιήστε τις λειτουργίες αναζήτησης του Windows Explorer
για να αποκαλύψετε με χρονολογικό κριτήριο τα πιο πρόσφατα σε ημερομηνία
δημιουργημένα και τροποποιημένα αρχεία θυμηθείτε ότι το snoopware
ενημερώνει διαρκώς τα log αρχεία του.
Τα πιο απλά προγράμματα snoopware δεν μπαίνουν καν στον κόπο να
κρυφτούν και εγκαθίστανται στην πλέον συνήθη τοποθεσία: στο C:\Program
Files\ μπορεί ακόμα να βρείτε εισαγωγές του προγράμματος και στο
μενού προγραμμάτων Start > Programs ή All Programs.
Αν διαπιστώσετε την ύπαρξη snoopware στον υπολογιστή σας σκεφθείτε
με ηρεμία και καθαρό μυαλό τον τρόπο αντίδρασής σας.
Μην τα απεγκαταστήσετε ούτε να τα απενεργοποιήσετε αν δεν είστε
έτοιμοι να δεχτείτε τις συνέπειες.
Το νομικό πλαίσιο καλύπτει την οποία αντίδρασή σας όμως στις περισσότερεςπεριπτώσεις
είναι αμφίβολο αν θα βρείτε το δίκιο σας.
Αν γνωρίζετε ότι σας παρακολουθούν θα είστε προσεκτικοί στη χρήση
του Internet και τη δικτυακή δραστηριότητά σας παρ? όλα αυτά μην
το κάνετε.
Να είστε απόλυτα φυσιολογικοί και να αδιαφορείτε για το αν σας παρακολουθούν
αν θέλετε να κρύψετε κάτι κάντε το σε έναν άλλουπολογιστή.
Τέλος μια ακραία μορφή αντίδρασης είναι η αντιστροφή τωνκανόνων
του παιχνιδιού.
Spam Mail και pop-ups
Από
τα πρώτα δυσάρεστα προβλήματα που κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν οι
χρήστες του Internet ήταν το spam mail.
Με περιεχόμενο διαφημιστικό για υπηρεσίες και προϊόντα με ροζ αποχρώσεις
αν και όχι πάντα το spam mail παραμένει μια απειλή για την αισθητική
μας.
Τα τελευταία χρόνια μάλιστα έχει αποκτήσει και παρέα τα διαδοχικά
παράθυρα pop-up με διαφημιστικά banners τα οποία στερούν από το
Web τη βασική γοητεία του το surfing.
Ας δούμε όμως πώς μπορούμε να απαλλαγούμε από αυτά.
Ποτέ μην απαντάτε σε spam mail.
Για ένανspammer απλώς και μόνο ένα κλικ σε κάποιο από τα περιεχόμενα
στο μήνυμα links δικαιολογεί αυτή την ακραία και αντιαισθητική διαφημιστική
πράξη.
Ποτέ μην ανταποκρίνεστε στο link removeme from the mailing list.
Πρόκειται απλώς για ένα τέχνασμα που ενημερώνει τον αποστολέα ότι
η διεύθυνση ισχύει με αποτέλεσμα να αυξάνεται εφεξής ο όγκος των
spam mails.
Ποτέ μη γίνετε συνδρομητές σε sites που υπόσχονται ότι θα αφαιρεθεί
η e-mail διεύθυνσήσας από spam lists. Σπανίως είναι ειλικρινείςστις
περισσότερες περιπτώσεις είναι άλλο ένα τέχνασμα των spammers.
Ποτέ μην περνάτε στην αντεπίθεση.
Αν και ένα mail bombing θα άρμοζε στους spammers το μόνο αποτέλεσμα
που έχει αυτή η τακτική είναι να αυξάνει τη σπατάλη του bandwidth
στο Internet.
Πάντα να λαμβάνετε μέτρα αντιμετώπισης του spam.
Να ενημερώνετε υπηρεσίες και αρμόδιους οργανισμούς όταν δέχεστε
spamαπό εμπορικές εταιρείες να κάνετε γνωστά τα παράπονά σας στις
τελευταίες και φυσικά να αντιστέκεστε στον καταιγισμό διαφημίσεων.
Πάντα να διατηρείτε μια διεύθυνση e-mail αυστηρά και μόνο για τις
πολύ στενές προσωπικές επαφές σας αποφεύγοντας τη δήλωσή τηςσε υπηρεσίες
Web και παράλληλα να έχετε μίαe-mail διεύθυνση που να τη δίνετε
σε όσουςτη ζητούν και στους οποίους δεν έχετε εμπιστοσύνη.
Συμβουλές όταν είστε online
Η επίτευξη της σχετικής ασφάλειας σε όλες τις διαδικτυακές δραστηριότητές
σας δεν είναι καθόλου δύσκολη υπόθεση. Το μόνο που απαιτείται να
τηρείτε με σχεδόν θρησκευτική ευλάβεια είναι μια σειρά κανόνων οι
οποίοι θα σας απαλλάξουν και θα σας προστατεύουν από κάθε λογής
κίνδυνο που μπορεί να συναντήσετε στο Παγκόσμιο διαδίκτυο.
1) Patches updates και συνεχής ενημέρωση
Ανά τακτά χρονικά διαστήματα όχι μεγαλύτερα του ενός μήνα ελέγξτε
στο διαδίκτυο ή σε άλλες πηγές ενημέρωσης για την ύπαρξη ή τη διάθεση
patches τόσο για το λειτουργικό σύστημα όσο και για το software
που χρησιμοποιείτε.
Για την ενημέρωση των Windows με τα τελευταία security fixes προτιμήστε
τη λειτουργία Windows Update η οποία θα σας γλιτώσει από τον μπελά
του ψαξίματος των updates.
Το Microsoft Critical Update Notificationμία υπηρεσία που προσφέρεται
για download στα Windows 2000 και είναι ενσωματωμένη στα Windows
XP σας ενημερώνει ανά πάσα στιγμή για το πότε ζωτικά updates είναι
διαθέσιμα αυτοματοποιώντας μάλιστα ως ένα βαθμό την ενημέρωση του
συστήματος one click download.
Για άλλα σημαντικά patches ασφάλειας από τη Microsoft η πιο έγκυρη
πηγή ενημέρωσης είναι το MicrosoftTechNet www.microsoft.com/technet
2) Σωστή και προσεγμένη χρήση των δικτυακών εφαρμογών
Πρώτο μέλημά σας πρέπει να είναι η σωστή ρύθμιση των δικτυακών εφαρμογών
που χρησιμοποιείτε.
Οι περισσότεροι Web browsers διαθέτουν μερικές δεκάδες ρυθμίσεις
ασφάλειας οι οποίες καθορίζουν σε αρκετά μεγάλο βαθμό ποια components
Java applets ή άλλα κοινά πλέον στοιχεία των Web sites μπορούν να
εκτελεστούν από τους browsers ενώ επιτρέπουν και μία πιο έξυπνη
και ασφαλή διαχείριση των cookies.
Μία καλή αρχή για τη δοκιμή των ρυθμίσεων του browser είναι το online
test Qualys?s Free Browser Checkup http://browsercheck.qualys.com
το οποίο κατά πάσα πιθανότητα θα σας αποκαλύψει μερικές από τις
αδυναμίες του browser σας.
Οι χρήστες των Windows μπορούν να στραφούν επιπλέον στη χρήση του
Microsoft BaselineSecurity Analyzer.
Πρόκειται για ένα δωρεάν διαθέσιμο από το TechNet εργαλείο που ελέγχει
το σύστημά σας για κακές ρυθμίσεις θα εντυπωσιαστείτε από τον αριθμό
των ειδοποιήσεων που θα λάβετε την πρώτη φοράπου θα τρέξετε το πρόγραμμα.
3) Σοφή χρήση antivirus και firewalls
Επιλέξτε ένα ή περισσότερα πακέτα antivirus και φροντίστε να τα
ενημερώνετε σε τακτική βάση με virus definition updates ακόμα και
η πιο αποτελεσματική μηχανή αντιμετώπισης ιών εάν δεν ενημερώνεται
διαρκώς είναι παντελώς άχρηστη.
Στην πλειονότητά τους τα antivirus ελέγχουν για ιούς όλα τα νέα
αρχεία και προγράμματα που εγκαθίστανται στον υπολογιστή σας. Όπως
και να ?χει όμως πρέπει να προγραμματίσετε έναν εβδομαδιαίο πλήρη
έλεγχο του συστήματος για παν ενδεχόμενο.
Αναφορικά τώρα με τα firewalls πρέπει να έχετε κατά νου ότι οι εξ
ορισμού ρυθμίσεις των περισσοτέρων προγραμμάτων firewall επιτρέπουν
απεριόριστη πρόσβαση στο Internet σε μερικές χιλιάδες εφαρμογές.
Με απλά λόγια δεν πρέπει να εμπιστευτείτε με κλειστά μάτια σε αυτά
την ασφάλεια του PC σας. Αντίθετα πρέπει να ενεργοποιήσετετις μέγιστες
ρυθμίσεις ασφάλειας και μέσα από μία συνεχή διαδικασία δοκιμής και
διαπίστωσης να δώσετε δικαιώματα χρήσης του Internet μόνο σε όσες
εφαρμογές θέλετε.
Αρχικά για παράδειγμα αρνηθείτε τη χρήση του Internet ή την πρόσβαση
σε αυτό σε όλες τις εφαρμογές πλην του Web browser/e-mail client
και οποιαδήποτε εφαρμογής p2p file sharing χρησιμοποιείτε.
Αν κάποιααπό αυτές δεν ανταποκρίνεται σωστά στο σύνολο ή σε μέρος
των λειτουργιών της εξαιτίας της μη πρόσβασης στο Internetδημιουργήστε
έναν κανόνα εξαίρεσης στο πρόγραμμα firewall που χρησιμοποιείτε.
4) Διατήρηση της ανωνυμίας
Το πρώτο βήμα στη διατήρηση της ανωνυμίας σας δεν είναι άλλο από
την ενημέρωση του browser που χρησιμοποιείτε.
Προτιμάτε πάντα την πιο πρόσφατη έκδοση για τονInternet Explorer
αυτή τη στιγμή την έκδοση6.0 και φυσικά φροντίζετε να την ενημερώνετε
τακτικά με όλα τα security patches.
Ο Internet Explorer 6 και o Netscape 7 περιλαμβάνουν νέα χαρακτηριστικά
που θα σας επιτρέψουν ως ένα βαθμό να προστατεύσετε το απόρρητο
των προσωπικών δεδομένων σας και να διατηρήσετε την ανωνυμία σας
στο διαδίκτυο.
Τα νέα χαρακτηριστικά των browsers εντοπίζονται κυρίως στην έξυπνηδιαχείριση
των cookies και στην αποτροπή εκτέλεσης ύποπτου κώδικα (malware).
Στον Internet Explorer για να απενεργοποιήσετε τα third party coοkies
επιλέξτε Tools>Internet Options και στη συνέχειαPrivacy.
Πηγαίνετε στην ενότητα επιλογών Advanced και ενεργοποιήστε την επιλογή
Override Automatic Cookie Handling.
Γενικότερα σας προτείνουμε να επιτρέπετε τα πρωτογενή cookies να
μπλοκάρετε τα thirdparty cookies και τέλος να επιτρέπετε τα session
cookies συνήθως αφορούν μία περίοδο χρήσης/επίσκεψης σε μία online
υπηρεσία Web mail κ.λπ..
|