Τον τελευταίο καιρό ακούμε συνέχεια για τις εξελίξεις στους επεξεργαστές, οι οποίοι έφτασαν τα 2+GHz, για σκληρούς δίσκους που περιστρέφουν στις 15.000+ στροφές και για κάρτες γραφικών των οποίων η συχνότητα λειτουργίας του πυρήνα αγγίζει τις ταχύτητες των πρώτων Pentium II επεξεργαστών!
Η εξέλιξη της τεχνολογίας έχει δώσει σε κάθε χρήστη την ευχέρεια να διαθέτει σύστημα με κορυφαία ισχύ και μεγάλες δυνατότητες. Κάτι, όμως, παραμελείται τόσο από τους χρήστες όσο και από τους κατασκευαστές υπολογιστών το θέμα της σωστής ψύξης ενός συστήματος.
Οι βασικές πηγές παραγωγής θερμότητας στο εσωτερικό ενός υπολογιστή είναι ο επεξεργαστής, η κάρτα γραφικών και οι σκληροί δίσκοι, ενώ σε μικρότερο βαθμό το chipset του mainboard και η εγκατεστημένη μνήμη. Κάθε μία από τις πηγές αυτές παράγει διαφορετικά επίπεδα θερμότητας, ανάλογα με το εκάστοτε προϊόν, οπότε το ζήτημα της ψύξης που πρέπει να εφαρμοστεί χρειάζεται διαφορετική προσέγγιση κάθε φορά.
Ο επεξεργαστής είναι η κυριότερη πηγή θερμότητας, ειδικά όταν η συχνότητα λειτουργίας είναι υψηλή ιδιαίτερα οι επεξεργαστές της AMD παράγουν υψηλά επίπεδα θερμότητας που πολλές φορές αγγίζουν θερμοκρασίες της τάξης των 80 βαθμών Κελσίου. Όσον αφορά τις κάρτες γραφικών, η παραγωγή θερμότητας γίνεται τόσο από το chip τις κάρτας όσο και από τις μνήμες που διαθέτει. Και σε αυτή την περίπτωση τα high end μοντέλα παράγουν τα υψηλότερα επίπεδα Θερμότητας.
Τέλος, αναφορικά με τους σκληρούς δίσκους, τα μοντέλα που λειτουργούν από τις 7.200 στροφές και πάνω παράγουν θερμότητα. Όλα όσα αναφέρθηκαν καθιστούν το εσωτερικό του υπολογιστή μας ένα μικρό... φούρνο. Μια και ο λόγος για ηλεκτρονικές συσκευές, και μόνο η λειτουργία τους δημιουργεί το μοναδικό παράγοντα που μπορεί να ελαττώσει σε μεγάλο βαθμό τη ζωή των περιφερειακών που βρίσκονται στο εσωτερικό του υπολογιστή, δηλαδή τη θερμότητα.
Για το λόγο αυτό πρέπει να προσπαθούμε συνεχώς να μειώνουμε την παραγόμενη θερμότητα στο εσωτερικό του υπολογιστή αλλά και κάθε περιφερειακού ξεχωριστά.
Πως θα δούμε τη θερμοκρασία των συσκευών
Ο μόνος τρόπος που έχει στη διάθεση του ο χρήστης να πάρει κάποιες πληροφορίες σχετικά με τις θερμοκρασίες που αναπτύσσονται στο εσωτερικό του υπολογιστή του είναι κάνοντας χρήση των σχετικών κυκλωμάτων που παρέχουν τα mainboards.
Συνήθως προσφέρονται δύο τιμές μία για τη θερμοκρασία του επεξεργαστή και μία για τη θερμοκρασία στο εσωτερικό του κουτιού. Σε γενικές γραμμές οι τιμές που αναφέρουν τα mainboards δεν είναι απόλυτα αξιόπιστες, ενώ σε μεγάλο βαθμό εξαρτώνται από το κύκλωμα που χρησιμοποιεί κάθε εταιρεία. Από την άλλη, όμως, είναι ενδεικτικές των επιπέδων στα οποία κυμαίνονται οι θερμοκρασίες.
Aλλάζοντας το cooler του επεξεργαστή και τοποθετώντας επιπλέον ανεμιστήρες στο κουτί, η θερμοκρασία πέφτει, εφόσον η ακολουθούμενη διαδικασία είναι η σωστή. Από τις τιμές που δίνουν τα mainboards μπορούμε να δούμε σε τι ποσοστό πετύχαμε την πτώση της θερμοκρασίας.
Τα περισσότερα mainboards διαθέτουν τα απαραίτητα κυκλώματα ελέγχου Θερμοκρασίας και δείχνουν τα στοιχεία που λαμβάνουν από το σύστημα κατά κύριο λόγο μέσα στο BIOS. Οι κατασκευαστές των mainboards συνοδεύουν τα μοντέλα τους με προγράμματα που δείχνουν τις θερμοκρασίες και μέσα από τα Windows.
Ωστόσο πολλοί είναι οι χρήστες που αναζητούν κάποιο άλλο πρόγραμμα με περισσότερες επιλογές.
To MotherBoard Monitor είναι από τα παλαιότερα προγράμματα που κυκλοφορούν στην αγορά και δίνουν στο χρήστη τις απαραίτητες πληροφορίες σχετικά με τις τάσεις λειτουργίας και τις θερμοκρασίες που αναπτύσσονται στο εσωτερικό του υπολογιστή.
Οι πληροφορίες λαμβάνονται από τα κυκλώματα ελέγχου που ενσωματώνει κάθε mainboard. To MotherBoard Monitor διατηρεί αναλυτικό αρχείο log για τις παρατηρούμενες αυξομειώσεις.
Εσωτερικές επεμβάσεις
Το πρώτο σημείο που πρέπει να διαμορφώσουμε, ούτως ώστε να μειωθεί η θερμοκρασία, είναι το εσωτερικό του κουτιού. Ακόμα και η τοποθέτηση των καλύτερων συσκευών απαγωγής θερμότητας δε συνεπάγεται απαραίτητα άμεση πτώση της θερμοκρασίας του συστήματος.
Αν το εσωτερικό ενός υπολογιστή δεν είναι σωστά διαμορφωμένο, η θερμότητα εγκλωβίζεται, με αποτέλεσμα να μην επιτυγχάνεται κανένα όφελος.
Για το λόγο αυτό πρέπει να εγκαταστήσουμε ανεμιστήρες στο εσωτερικό του υπολογιστή, ώστε να διευκολύνουμε την κίνηση του θερμού αέρα έξω από αυτό. Όλα τα συστήματα υπολογιστών διαθέτουν εξαρχής τουλάχιστον έναν ανεμιστήρα, που δεν είναι άλλος από αυτόν που βρίσκεται στο τροφοδοτικό.
Πολλοί χρήστες αναρωτιούνται πως ο ανεμιστήρας του τροφοδοτικού πρέπει να διαχειρίζεται τον αέρα να τον τραβάει προς τα μέσα ή να τον σπρώχνει προς τα έξω;
Σύμφωνα με τις προδιαγραφές του ΑΤΧ, ο ανεμιστήρας του τροφοδοτικού πρέπει να σπρώχνει αέρα προς το mainboard, ώστε ο επεξεργαστής να βρίσκεται πάνω στη ροή του αέρα και να ψύχεται. Δυστυχώς, όμως, κατά την διάρκεια της λειτουργίας του το τροφοδοτικό θερμαίνεται, με αποτέλεσμα την είσοδο στο εσωτερικό θερμού αέρα. Αυτός είναι και ο λόγος που τα περισσότερα τροφοδοτικά είναι εφοδιασμένα με ανεμιστήρες που διώχνουν τον αέρα προς τα έξω.
Αν τo δικό σας τροφοδοτικό χρησιμοποιεί ανεμιστήρα που τραβάει αέρα προς τα μέσα, αλλάξτε τη θέση του, ώστε να τον διώχνει προς τα έξω. Το αποτέλεσμα θα σας ανταμείψει. Σε περίπτωση που αποφασίσετε να εγκαταστήσετε επιπλέον ανεμιστήρες, πρέπει να προσέξετε ιδιαίτερα τη θέση στην οποία θα τους τοποθετήσετε και την κατεύθυνση προς την οποία θα φυσάνε.
Παράδειγμα.
Στο εσωτερικό ενός κουτιού υπάρχουν δύο θέσεις για τους ανεμιστήρες η μία είναι στο πίσω μέρος, ακριβώς κάτω από το τροφοδοτικό, και η άλλη μπροστά.
Όποια θέση και να επιλέξετε, η κατεύθυνση της ροής του αέρα που θα μετακινεί πίσω ανεμιστήρας πρέπει να είναι ίδια με αυτή που προκαλεί ο ανεμιστήρας του τροφοδοτικού.
Αν υποθέσουμε ότι το τροφοδοτικό φυσάει αέρα έξω από το κουτί, τότε ένας ανεμιστήρας τοποθετημένος ακριβός κάτω από το τροφοδοτικό πρέπει να διώχνει τον αέρα προς τα έξω, ενώ ένας άλλος τοποθετημένος στο μπροστινό μέρος του κουτιού πρέπει να τραβάει αέρα προς τα μέσα.
Αν οι ανεμιστήρες τοποθετηθούν λανθασμένα, θα προκληθεί πρόβλημα που ονομάζεται «air short circuit», με αποτέλεσμα η ροή του αέρα να μη διευκολύνεται ούτε στο ελάχιστο.
Η καλύτερη λύση είναι να τοποθετηθούν τουλάχιστον δύο ανεμιστήρες (ένας μπροστά και ένας πίσω), ώστε η ροή του αέρα να είναι συνεχής και ο Θερμός αέρας να απομακρύνεται από το εσωτερικό του υπολογιστή.
Στην περίπτωση που το κουτί έχει τρύπες στο πίσω μέρος, καλό είναι να τις κλείσουμε με ταινία ή οποιονδήποτε άλλο τρόπο, καθώς αν μείνουν ανοιχτές, θα προκληθεί πάλι ένα μικρό air short circuit.
Ένα πρόβλημα που προκαλεί η εγκατάσταση πολλών ανεμιστήρων είναι αυτό του θορύβου, το οποίο γίνεται εντονότερο όταν οι ανεμιστήρες γυρίζουν με υψηλό ρυθμό περιστροφής.
Στην αγορά υπάρχει ποικιλία ανεμιστήρων που διαφέρουν είτε στο μέγεθος (το σύνηθες είναι 80x80mm) είτε στον τρόπο τροφοδοσίας.
Όταν αποφασίσετε να αγοράσετε ανεμιστήρα, ελέγξτε προηγουμένως το μέγεθος που δέχεται το κουτί σας.
Το επόμενο βήμα είναι να εξετάσετε αν το mainboard διαθέτει εξόδους τροφοδοσίας, οι οποίες μπορούν να αντιληφθούν και την ταχύτητα περιστροφής του ανεμιστήρα, ώστε να προμηθευτείτε το ανάλογο μοντέλο.
Στην αντίθετη περίπτωση, η τροφοδοσία του ανεμιστήρα γίνεται από το τροφοδοτικό.



Η απόδοση του ανεμιστήρα εξαρτάται από το CFM, το οποίο κυμαίνεται μεταξύ 2 5 και 60 CFM.
Συνήθως όσο μεγαλύτερο είναι το CFM τόσο υψηλότερα είναι τα επίπεδα του παραγόμενου θορύβου. Αν, τελικά, τα επίπεδα αυτά είναι εξαιρετικά υψηλά, και συνεπώς ενοχλητικά, μπορείτε να αφήσετε μια μικρή απόσταση μεταξύ του ανεμιστήρα και του κουτιού, (μέσω λαστιχένιας φλάντζας) καθώς τότε το κουτί δε θα τρίζει.



Προστατεύοντας τους σκληρούς δίσκους.
Η τεχνολογία των σκληρών δίσκων δεν έχει εξελιχθεί σε μεγάλο βαθμό τα τελευταία χρόνια, τουλάχιστον όχι όσο η τεχνολογία των επεξεργαστών ή των καρτών γραφικών.
Εντούτοις , έχει αρχίσει να κρίνεται απαραίτητη η με κάποιον τρόπο ψύξη τους.
Βέβαια, δε χρειάζονται όλοι οι σκληροί δίσκοι ψύξη, παρά μόνο όσοι λειτουργούν με ταχύτητα περιστροφής η οποία ξεκινάει από τις 7.200 + στροφές ανά λεπτό. Ενώ παλαιότερα οι ταχύτητες αυτές αφορούσαν μόνο τους σκληρούς δίσκους SCSI, πλέον οι δίσκοι IDE έχουν φτάσει τις συγκεκριμένες ταχύτητες.
Πάντως καλό θα είναι σε όσα συστήματα βρίσκονται σε θερμό χώρο να τοποθετείται κάποιο σύστημα ψύξης, ακόμα και όταν ο σκληρός δίσκος λειτουργεί στις 5.400 στροφές ανά λεπτό, αφού οι υψηλές θερμοκρασίες είναι σε θέση να καταστρέψουν το δίσκο.
Οι υψηλές θερμοκρασίες δεν επηρεάζουν την απόδοση των σκληρών δίσκων τουλάχιστον όχι των IDE αλλά την αντοχή τους στο χρόνο.
Αυτός, άλλωστε, είναι ο λόγος που πολλοί κατασκευαστές προτείνουν την ψύξη των μοντέλων τους.
Η απαγωγή της θερμότητας από ένα σκληρό δίσκο επιτυγχάνεται μέσω ειδικών ανεμιστήρων τοποθετημένων είτε εσωτερικά στο κουτί και πάνω στο δίσκο είτε σε κάποιο bay 5,2 5» ακριβώ5 από πάνω από το δίσκο.
Ψύχοντας τον επεξεργαστή
Αναμφισβήτητα η κύρια πηγή θερμότητας σε ένα σύστημα είναι ο επεξεργαστής. Όσο μεγαλύτερη είναι η συχνότητα λειτουργίας του και όσο περισσότερα τα τρανζίστορ που ενσωματώνει, τόσο πιο αυξημένες είναι και οι απαιτήσεις του σε ενέργεια, προκειμένου να λειτουργήσει σωστά.
Το ότι ζητά, περισσότερη ενέργεια συνεπάγεται ότι κάπου τη διοχετεύει, φυσικά με τη μορφή θερμότητας. Η παραγόμενη, από τον επεξεργαστή θερμότητα πρέπει με κάποιο τρόπο να απομακρύνεται. Γενικά, υπάρχουν τρεις τρόποι απομάκρυνσης τις θερμότητας από μια επιφάνεια με ακτινοβολία, με αγωγιμότητα και με μετάδοση θερμότητας με μεταγωγή.
Σύμφωνα με τη μέθοδο τις ακτινοβολίας, η θερμότητα απομακρύνεται με ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία. Το κατά πόσο ένα αντικείμενο μπορεί να απομακρύνει με αυτό τον τρόπο την ακτινοβολία εξαρτάται από το υλικό κατασκευής και το χρώμα του. Με τον όρο «αγωγιμότητα» εννοούμε την ανταλλαγή κινητικής ενέργειας μεταξύ μορίων.
Ψύχοντας τον επεξεργαστή
Συγκεκριμένα, ένα αντικείμενο χαμηλότερης θερμοκρασίας αποκτά μεγαλύτερη κινητική ενέργεια όταν έρχεται σε επαφή με ένα αντικείμενο υψηλότερης Θερμοκρασίας. Η μέθοδος αυτή χρησιμοποιείται για τη μεταφορά θερμότητας από έναν επεξεργαστή σε μια ψήκτρα.
Τέλος, με τη μέθοδο της μετάδοσης θερμότητα με μεταγωγή η θερμότητα μεταφέρεται στα μόρια κάποιας εύκολα θερμαινόμενης ουσίας και στη συνέχεια απομακρύνεται με τη μετακίνηση μορίων. Κάτι τέτοιο συμβαίνει όταν χρησιμοποιούμε θερμοαγώγιμη αλοιφή μεταξύ επεξεργαστή και ψήκτρας.
Aς σημειωθεί ότι αν χρησιμοποιείται ανεμιστήρας για την ευκολότερη απομάκρυνση των γεμάτων ενέργεια μορίων, έχουμε εξαναγκασμένη μετάδοση θερμότητας με μεταγωγή.
Πρόκειται δε για το φαινόμενο που συναντάμε στα σύγχρονα συστήματα ψύξης των επεξεργαστών.
Ιδιαίτερη σημασία έχει το σχέδιο τις ψήκτρας που χρησιμοποιείται για την απομάκρυνση της θερμότητας που παράγει ένα επεξεργαστή.
Για τη διευκόλυνση της συγκεκριμένης διαδικασίας υπάρχουν δύο τρόποι: είτε η επιφάνεια επαφής μεταξύ επεξεργαστή και ψήκτρας να είναι μεγάλη, είτε να υπάρχει όσο το δυνατόν καλύτερη ροή αέρα γύρω από την ψήκτρα. Πετυχαίνοντας και τα δύο ταυτόχρονα, εξασφαλίζουμε το καλύτερο αποτέλεσμα.
Επίσης, η ψήκτρα πρέπει να είναι σωστά σχεδιασμένη, ώστε η απομάκρυνση της θερμότητας να είναι η ταχύτερη δυνατή. Σε αυτό παίζουν ρόλο το υλικό από το οποίο είναι κατασκευασμένη και η σχεδίαση της.
Κατ' αρχάς, το σημείο επαφής με τον επεξεργαστή πρέπει να είναι εξαιρετικά λείο. Βέβαια, πάντα θα υπάρχουν μικρά κενά που παγιδεύουν τον αέρα και, ως εκ τούτου, δυσκολεύουν την απομάκρυνση της θερμότητας. Για το λόγο αυτό χρησιμοποιείται η θερμοαγώγιμη πάστα.
Οι περισσότερες ψήκτρες είναι κατασκευασμένες από αλουμίνιο, υλικό το οποίο προσφέρει την καλύτερη ισορροπία μεταξύ θερμικής αγωγιμότητας, βάρους και κόστους. Γενικά, οι ψήκτρες κατασκευάζονται με πολλά διαφορετικά σχέδια, από αυτά τα πιο συνηθισμένα είναι τα σχέδια των extruded ψυκτρών, ενώ αυτά που εξασφαλίζουν το καλύτερο αποτέλεσμα είναι τα σχέδια των folded fin ψυκτρών, που συνήθως είναι οι ακριβότερες.
Το τελευταίο σημείο που πρέπει να εξετάσουμε στις ψήκτρες αφορά τους ανεμιστήρες που διαθέτουν.
Υπάρχουν δύο ειδών ανεμιστήρες οι Ball Bearing και οι Sleeve Bearing.
Οι Sleeve Bearing είναι φθηνότεροι και συχνά πιο αθόρυβοι, αλλά λιγότερο αξιόπιστοι. Γι' αυτό καλό είναι να προτιμώνται οι Ball Bearing. Αν και ακριβότεροι και με υψηλότερα επίπεδα θορύβου, παράγουν καλύτερο αποτέλεσμα.
Οι κάρτες γραφικών και αυτές εξελίχθηκαν και όχι μόνο στον τομέα των επιδόσεων. Παλαιότερα οι κάρτες γραφικών δε διέθεταν καν κάποια ψήκτρα, καθώς οι συχνότητες λειτουργίας των επεξεργαστών ήταν πολύ χαμηλές. Σήμερα, όμως, συναντάμε κάρτες με συστήματα ενεργητικής ψύξης στον πυρήνα και παθητικής στις μνήμες.
Κάρτες όπως αυτές που ενσωματώνουν chip με το GeForceZ Ultra το GeForceS αλλά και τα καινούργια chip Radeon της Ati είναι σημαντικές πηγές θερμότητας. Η αλλαγή ψυκτρών σε αυτές τις κάρτες δεν είναι απαραίτητη, καθώς οι περισσότερες εταιρείες έχουν μελετήσει τα προϊόντα τους και τα κατασκευάζουν έτσι, ώστε να μη χρειάζεται η παρέμβαση του χρήστη.
Στην περίπτωση, βέβαια, που κάποιοι χρήστες θελήσουν να κάνουν overclocking στις κάρτες τους, στο εμπόριο κυκλοφορούν καλύτερες ψύκτρες. Θα σας δώσω μια μικρή συμβουλή αν τοποθετήσετε μία κάρτα γραφικών σε έναν υπολογιστή, καλό είναι τις υπόλοιπες κάρτες να τις τοποθετήσετε σχετικά μακριά, ώστε να μην επηρεάζονται από την παραγόμενη θερμότητα.
Επίσης μια σχετικά φθηνή Λύση είναι να χρησιμοποιήσετε ανεμιστήρα που μπορεί να τοποθετηθεί σε μία ελεύθερη έξοδο PCI του κουτιού. Οι ανεμιστήρες αυτοί λειτουργούν διώχνοντας τον αέρα προς τα έξω καθώς η θερμότητα που παράγει μια κάρτα απομακρύνεται από την ψύκτρα τις κάρτας, ο ανεμιστήρας αυτός βοηθά στην απομάκρυνση τις θερμότητας.
Τοποθέτηση ψύκτρας
Η διαδικασία εγκατάστασης μιας ψύκτρας σε έναν επεξεργαστή χρειάζεται προσοχή. Το πρώτο σημείο που πρέπει να προσέξουμε είναι η τοποθέτηση θερμοαγώγιμης πάστας.
Στους επεξεργαστές Athlon/Duron και Pentium Ill/Celeron η πάστα πρέπει να τοποθετηθεί στην κεφαλή του επεξεργαστή, καθώς αυτό είναι το βασικό σημείο παραγωγής θερμότητας.
Αντίθετα, στους επεξεργαστές Pentium 4 δεν υπάρχει κεφαλή που να εξέχει και άρα η πάστα μπορεί να τοποθετηθεί στο σύνολο της επιφάνειας.
Το επόμενο βήμα είναι η τοποθέτηση της ίδιας της ψύκτρας. Αν, όπως προανέφερα στην ψύκτρα υπάρχει τοποθετημένο thermal pad, αυτό πρέπει να φύγει.
Η τοποθέτηση της ψύκτρας στα άγκιστρα του mainboard πρέπει να γίνει με μεγάλη προσοχή.
Οι σύγχρονες ψύκτρες απαιτούν μεγάλη πίεση στο έλασμα που διαθέτουν.
Πολλές φορές, όμως, η πίεση αυτή μπορεί να καταστρέψει τα άγκιστρα του mainboard καινούργιο σύστημα εφαρμόζει η Intel στο νέο socket των επεξεργαστών Pentium 4, καθώς η εγκατάσταση είναι πολύ απλή και δε χρειάζεται καθόλου πίεση.

Τύπος Επεξεργαστή	Μέγιστο όριο λειτουργίας
AMD Athlon/Duron
Socket A (Athlon, Duron)<1GHz	90°C
Socket ACPUs(Athlon)>1,1GHz	95°C
Slot A CPUs	70°C
AMDK6
KG (166-300MHz) και K6-2/K6-III CPUs	70°C
K6-2/K6-III CPUs με όνομα που καταλήγει σε Χ (π.χ. K6-2-450AFX)	65°C
KG-2+, Κ6-ΙΙΙ+, φορητοίΚ6/Κ6-2 CPUs	85°C
ΦορητοίΚ6/Κ6-2 με όνομα που καταλήγει σε Κ (π.χ. mobile KG-2-P-400AFK)	80°C
Intel Pentium III
Pentium III Socket 3PO 500-866MHz	80-85°C
Pentium III Slot 1 (OLGA) 550-6OOMHz
Pentium III Slot 1 (Coppermine] 500-866MHz
Pentium III Socket 3PO και Slot 1, 933MHz	75°C
Pentium III Slot 1933MHz	60°C
Pentium III Slot llGHz	60°C - 70°C
Pentium III Slot 1 l,13GHz (πρώτηέκδοση)	62°C
Intel Pentium II
Pentium II (1n γενιά, "hlamath")	72°C -75°C
Pentium II (2ηγενιά, 2.0V core), 266-333MHz	65°C
Pentium II (350-400MHz)	75°C
Pentium II (450MHz)	70°C
Intel Pentium 4 (Willamette)
Pentium 4 1,3GHz	69°C
Pentium 4 1,4GHz	70°C
Pentium 4 1.5GHz	72°C
Intel Pentium Pro
Pentium Pro, 2 56 or 5 12KL2 cache	85°C
Pentium Pro, 1MB L2 cache	80°C
Intel Celeron
Celeron 266-433MHZ	85°C
Celeron 466-533MHz (0,25 micron)	70°C
Celeron 533-GOOMHz (Coppermine)	90°C
Celeron 633 και GGPMHz	82°C
Celeron 700MHz και πάνω	80°C

Η ανάγκη τις θερμοαγώγιμης πάστας
Για να απομακρυνθεί η θερμότητα που παράγεται σε μια επιφάνεια, είναι αναγκαίο να τοποθετηθεί σε αυτή μία δεύτερη επιφάνεια, η οποία να επιτρέπει την εύκολη απαγωγή τις θερμότητας.
Υπάρχουν συγκεκριμένα υλικά που είναι πολύ καλοί αγωγοί θερμότητας, όπως το αλουμίνιο.
Ωστόσο, τοποθετώvτας μια ψυκτρα σε κάποιον επεξεργαστή, η απαγωγή τις θερμότητας διευκολύνεται ακόμα περισσότερο αν ανάμεσα στις δύο επιφάνειες τοποθετηθεί ένα άλλο θερμοαγώγιμο υλικό.
Υπάρχει ακόμα ένας λόγος που πρέπει να τοποθετηθεί κατά την τοποθέτηση της ψύκτρας, πάντα ανάμεσα σε αυτή και τον επεξεργαστή μένουν μικρά κενά, τα οποία συχνά δε φαίνονται με το μάτι.
Επειδή ο αέρας που υπάρχει σε αυτά δεν είναι ιδιαίτερα καλός αγωγός της θερμότητας, πρέπει να καλύπτονται.
Τοποθετώντας κάποιο υλικό με υψηλό δείκτη θερμικής αγωγιμότητας, βοηθάμε σημαντικά στην απαγωγή της θερμότητας.
Ακόμα πιο σημαντική είναι η χρήση ενός τέτοιου υλικού όταν το σημείο επαφής του επεξεργαστή είναι κατασκευασμένο από κεραμικό υλικό όπως στους Pentium III.
Το υλικό που χρησιμοποιείται ως θερμοαγώγιμο μέσο είναι δύο τύπων η θερμοαγώγιμη πάστα (Thermal compound) και το thermal pad.
Το πλεονέκτημα της θερμοαγώγιμης πάστας είναι ότι προσφέρει υψηλή θερμική αγωγιμότητα και το μειονέκτημα ότι είναι σχετικά δύσκολο για τον αρχάριο χρήστη να την τοποθετήσει σωστά.
Για το λόγο αυτό οι περισσότεροι κατασκευαστές ψυκτρών συνοδεύουν τα προϊόντα τους με thermal pad.
Οι φθηνές ψύκτρες συνοδεύονται συνήθως από ασημένια-γκρι pads από γραφίτη, τα οποία είναι φθηνά αλλά χαμηλής απόδοσης.
Βέβαια, είναι προτιμότερο να υπάρχουν έστω και αυτά από το να μην υπάρχει τίποτα.
Πάντως, γενικά, η καλύτερη λύση είναι η θερμοαγώγιμη πάστα, η οποία συνιστάται σε έμπειρους χρήστες και ειδικά σε όσους ασχολούνται με overclocking.
Aς σημειωθεί ότι αν κάποια ψυκτρα διαθέτει εγκατεστημένο thermal pad, αυτό πρέπει να αφαιρεθεί για να τοποθετηθεί θερμοαγώγιμη πάστα.
Τέλος, υπάρχουν θερμοαγώγιμες πάστες με κολλητική ιδιότητα, οι οποίες χρησιμοποιούνται για να στερεωθούν μικρές ψύκτρες χωρίς ανεμιστήρα, όπως αυτές που συναντάμε στις μνήμες των σύγχρονων καρτών γραφικών.
Η απόδοση τους δεν είναι πολύ υψηλή, ωστόσο προσφέρουν διαφορετικού τύπου υπηρεσίες.
Τοποθετώντας κάποιο θερμοαγώγιμο υλικό, πολλοί χρήστες αναρωτιούνται για ποιο λόγο η ψύκτρα θερμαίνεται περισσότερο από πριν.
Η αλήθεια είναι ότι καθώς το θερμοαγώγιμο υλικό βοηθά την απαγωγή της θερμότητας, η ψύκτρα ζεσταίνεται περισσότερο τη στιγμή που απορροφά την παραγόμενη από τον επεξεργαστή θερμότητα.

Προσπάθησα να σας βάλω στο ¨πνεύμα¨ της σωστής ροής του αέρα μέσα στο κουτί του υπολογιστή σας.
Υπάρχουν βέβαια και πολλές άλλες λύσεις για να γίνει η κυκλοφορία του αέρα στο κουτί καλύτερη, χρειάζεται πειραματισμός και μεράκι.

ΧΡΗΣΙΜΑ LINKS
Πώς να κάνετε ένα kit από διακόπτες για να ελέγχετε τους ανεμιστήρες σας.
Πώς να βάλετε εξωτερικό θερμόμετρο στο PC
Πως να κάνετε τους ανεμιστήρες να κάνουν λιγότερο θόρυβο.